Φίλιππος-Ακύλας Καλούδης| Μαθητής Ιnternational Baccalaureate, Εκπαιδευτήρια Δούκα

Βιώσιμο Περιβάλλον: Προσέχουμε για να έχουμε!

Η «βιωσιμότητα» ή η «αειφορία» είναι μια έννοια που απασχολεί ιδιαιτέρως την παγκόσμια κοινότητα τις τελευταίες δεκαετίες. Γίνεται λόγος για βιώσιμη ανάπτυξη, που νοείται, σύμφωνα με τον πλέον αποδεκτό ορισμό (Εκθεση Gro Harlem Brundtland, Γενική Συνέλευση Ηνωμένων Εθνών – 1987) ως η «ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες των σύγχρονων γενεών χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ικανότητα των επόμε-νων γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες». Μία βασική παράμετρος, επομένως, της βιώσιμης ανάπτυξης είναι η ανάγκη προστασίας και διαφύλαξης του φυσικού περιβάλλοντος, ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει τη δυνατότητα των επόμενων γενεών να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Τις τελευταίες δεκαετίες ακούμε συχνά ότι ο πλανήτης απειλείται… Τι πραγματικά συμβαίνει και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;

Κλιματική Αλλαγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αποσταθεροποίηση του κλίματος και αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, που σύμφωνα με τους επιστήμονες οφείλεται κυρίως σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η βιομηχανοποίηση και εκτεταμένη χρήση ορυκτών καυσίμων, η ευρεία χρήση λι-πασμάτων στην γεωργική παραγωγή, η αποψίλωση των δασών, η ανεξέλεγκτη διάθεση απορριμμάτων. Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι μεταξύ άλλων τα ακραία καιρικά φαινόμενα (έντονες βροχο-πτώσεις ή καύσωνες και ξηρασίες), το λιώσιμο των πάγων στις πολικές περιοχές, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, συνέπειες που επηρεάζουν πολλές πτυχές της ζωής μας.

Απώλεια Βιοποικιλότητας: Η βιοποικιλότητα, η ποικιλία δηλαδή των οργανισμών που ζουν στον πλανή-τη, μειώνεται με σημαντικό ρυθμό, για λόγους που επίσης οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως η ρύπανση, η αποψίλωση των δασών, η υπεραλιεία, η εντατική γεωργία, οι αλλαγές στις χρήσεις γης αλλά και στην κλιματική αλλαγή. Η απώλεια της βιοποικιλότητας θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία των οικοσυστημάτων και τη δυνατότητά τους να παρέχουν στους ανθρώπους φυσικούς πόρους για την επιβίωσή τους.

Υπερκατανάλωση: Ένα χαρακτηριστικό των σύγχρονων -κυρίως ανεπτυγμένων- κοινωνιών είναι η αλόγιστη κατανάλωση που βλάπτει με διττό τρόπο το περιβάλλον. Η υπερκατανάλωση καταλήγει αφενός σε υπερεκμετάλλευση ή ακόμα και εξάντληση των φυσικών πόρων, διακυβεύοντας έτσι την ικανότητά τους να καλύψουν τις ανάγκες των επόμενων γενεών και οδηγεί αφετέρου στη συσσώρευση αποβλήτων και ρύπανσης, καθώς οι σύγχρονες κοινωνίες σε μεγάλο βαθμό δεν ανακυκλώνουν ή επαναχρησιμοποιούν πρώτες ύλες ή προϊόντα.

Συχνά θεωρούμε ότι αυτά τα προβλήματα μπορούν να τα αντιμετωπίσουν μόνο κράτη και οργανισμοί. Μπορούμε σε ατομικό επίπεδο να κάνουμε κάτι εμείς; Η απάντηση είναι, ναι, μπορούμε! Το πρώτο βήμα είναι η περιβαλλοντική εκπαίδευση και η ενίσχυση της περιβαλλοντική συνείδησης: Ο καθένας από εμάς θα πρέπει να κατανοήσει τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον και να προσαρ-μόσει τη στάση ζωής του κατά τρόπο που θα συμβάλει στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα, προς όφελος όχι μόνο της γενιάς μας αλλά και των μελλοντικών γενεών! Χρησιμοποιούμε με μέτρο τους φυσικούς πόρους, χωρίς να υπερκαταναλώνουμε! Δεν ρυπαίνουμε! Ανακυκλώνουμε και επαναχρησιμοποιούμε πρώτες ύλες και προϊόντα! Προσέχουμε για να έχουμε!